Ir

Opsteller van deze verhandeling met als incidentele gesprekspartners, verschillende van zijn verzorgenden

Ter afweging van mogelijkheden om hieraan een alleszins bevredigende draai ten goede te geven.

☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼☼

De Studie is gebaseerd op vergaarde kennis door het lezen van vele publicaties op het Internet (bronvemeldingen zijn in deze verhandeling echter niet genoemd omdat dezerzijds wordt geacht dat het stuk niet als "wetenschappelijk" is te kwalificeren) en op een grote dosis eigen ervaringen gedurende zo'n 4 á 5 jaren als zorgvrager wegens diens in progressieve zin verminderende zelfredzaamheid in het dagelijks bestaan.

Mijn filosofieën m.b.t. het hedendaagse fenomeen “Cliënt-gerichte-zorg-aan huis door het verlenen van alle nodige en –soortige hulp aan de “in principe niet zieke” cliënt maar wegens diens stagnerende zelfredzaamheid.

Thema van deze verhandeling

Het oogmerk is om middels deze verhandeling bekendheid te geven aan onze opvatting dat, naast het bestaan van de “Gezondheidszorg” (doorgaans taakgericht), in onze maatschappij van vandaag, ook het bestaan van een nieuw fenomeen de “Zelfredzaamheidshulp” , alszodanig erkenning behoeft.

Zo ook het benoemen van de gediplomeerde helpende (c.q. verzorgende ) in deze sector als ~HsZ ~

“HELPENDE BIJ STAGNERENDE ZELFREDZAAMHEID”

Als zodanig beschikkend over de specifieke op zelfredzaamheidshulp aan huis afgestemde vaardigheden, kunde, kennis, bevoegdheden; alsmede over bepaalde beroepscompetenties zoals vereist voor Verzorgenden in de sector gezondheidszorg.

De HsZ zou aldus een zelfde beroepsstatus moeten hebben, zij het met een andersoortige specialiteit, als de Verpleegkundige / verzorgende in de individuele gezondheidszorg.

In de maatschappelijke sector “Zelfredzaamheidshulp” wordt de daadwerkelijke hulpverlening geboden door de “HsZ.”

HZ : Iemand die gediplomeerd is als zodanig en beroepshalve in de sector “Zelfredzaamheidshulp”, in beginsel aan huis, voor de bewoner zorgt wegens diens beperkte zelfredzaamheid; (zoals de verpleegkundige en zorghulp in de sector Gezondheidszorg voor thuis uitziekende patiënten zorgt); en te dien aanzien moet beschikken over specifieke kennis met betrekking tot de beoordeling en inschatting van de entourage waar de “Thuis-hulp/zorg” zich afspeelt, alsmede beschikt over verworven kennis en vaardigheden m.b.t. “niet-voorbehouden (medische) handelingen, zoals vernoemd in de sector “Gezondheidszorg”, hetgeen inhoudt, dat er hulp/zorg moet worden verleend aan, in principe -niet zieke, i.c. naar lichaam en geest gezonde- “cliënten”, voor dezulken die om welke reden ook niet meer volledig zelfredzaam zijn en de pertinente keus hebben om, zij het met zelfredzaamheidshulp, in eigen bedoening, thuis te blijven wonen.

Wat kunnen wij ons voorstellen van iemand die beroepsmatig haar helpende hand reikt aan mensen die hoognodig hulp en steun behoeven wegens hun stagnerende zelfredzaamheid Wat kan ik mij voorstellen van de beroepshoedanigheid van de HsZ ?

De beroepshouding van de HsZ moet een samenstel zijn van visie op mens en maatschappij, houding, gedrag en methodische grondbeginselen waar bepaalde normen en waarden uit voortkomen en zou gebaseerd moeten zijn op een beroepscode. Daarnaast heeft de HsZ eigen normen en waarden. De zodanig algemeen geldende beroepshouding van de HsZ krijgt hierdoor een individueel karakter. Haar beroepshouding is bepalend voor de manier waarop zij met de cliënt omgaat bij het uitvoeren van haar zelfredzaamheidshulp bij deze aan huis.

Een belangrijk element van de beroepshouding is, dat de HsZ in staat moet zijn het eigen handelen in de beroepsuitoefening voortdurend kritisch te toetsen en zo nodig aan te passen; een veelomvattend gegeven, omdat elke persoonlijke situatie van een cliënt thuis anders is. (Niet gestandaardiseerd zoals in zieken- en te-huizen).

Het beroepskarakter van de HsZ moet zich kenmerken door een inlevende, opmerkzame, open, consciëntieuze, geduldige, begripvolle, motiverende, professionele, leergierige, integere, sociale en communicatieve houding.

Zij heeft een positieve instelling en beschikt over doorzettingsvermogen, improvisatievermogen waar nodig, relativeringsvermogen en goed inschattingsvermogen. Ze gaat zorgvuldig en begripvol met cliënten om, ook in verwarrende situaties. Ze gaat correct om met privé aangelegenheden.

Zij toont respect voor de cliënt, ongeacht diens maatschappelijke status, levensbeschouwing, geloofsovertuiging, opleiding, ras, geaardheid, sekse of leeftijd.

Zij houdt rekening met de normen en waarden, wensen, gewoonten en gevoelens van de cliënt.

Zij is er zich van bewust, dat de relatie met de cliënt niet altijd gelijkwaardig is, doordat de cliënt, noodgedwongen wegens een stagnerende zelfredzaamheid in de positie verkeert van afhankelijk te zijn van zelfredzaamheidshulp. Zij is zich bewust van haar, in zekere zin, machtspositie, maar weet hiermede naar behoren om te gaan.

Zij kan omgaan met netelige vraagstukken van morele / zedelijke aard en hanteert hierbij de essentiële regels dienaangaande.

Zij zet zich in om zich blijvend te ontwikkelen en kan omgaan met terugkoppeling, waardering en kritiek.

Beroepsbeoefenaren in de specifieke zelfredzaamheidshulp aan huis moeten op een deskundige wijze weten te werken. Deskundig wil zeggen dat zij bedreven gebruik kunnen maken van bepaalde (middels opgedane/aangeleerde) kennis, methoden, technieken, mede in relatie tot de typische thuissituatie van de cliënt en dat zij hun werkzaamheden systematisch en doelgericht uitvoeren. De HsZ zal hiertoe op doeltreffende wijze haar handelen richting cliënt vormgeven, als te zijn :

Om een bevredigende situatie te bereiken met betrekking tot dit proces is het van wezenlijk belang dat de HsZ en de cliënt tezamen de volgende stappen ondernemen:

- Allereerst: Het vaststellen tot in details van de behoefte en omvang van de zorghulp, richting zelfredzaamheid, – zulks met in achtneming van het Indicatiebesluit van het CIZ .

- Dan: het opstellen van plannen voor de uitvoering van het op de cliënt afgestemde hulpschema, hulpprogramma waarbij doelen, resultaten en activiteiten worden vastgesteld. Voor het uitvoeren van deze zorg is het ook van dwingend belang dat wordt opgetekend de positionele zaken in huis, aanwezigheid, plaats en ligging van de benodigde middelen, met zo nodig suggesties voor verbetering/aanvulling. Afspraken over de hulpverlening moeten worden vastgelegd in een zelfredzaamheidsdossier (eventueel, gerelateerd aan een mogelijk ook opgesteld verpleegplan)

- Vervolgens het uitvoeren van de zelfredzaamheidshulp, waarbij de opeenvolgende, afzonderlijk onderdelen van deze hulp vastgelegd en beschreven zijn in de handleiding handelingen, specifiek afgestemd op één cliënt in de thuis-situatie, per cliënt, (waarin o.a. vermeld hoe, op welke wijze en met welke middelen de hulp moet worden verleend/uitgevoerd.)

- Tenslotte het evalueren [is het beoordelen, de waarde, het belang en de betekenis schatten of er zich een oordeel over vormen ] van de verleende hulp. Immers, moet in het oog worden gehouden dat het Zelfredzaamheidshulpproces (plus eventueel het verpleegproces) geen statisch geheel is maar een dynamisch proces, wat inhoudt dat het vaststellen van de behoefte en evaluatie voortdurend in alle fasen van de Zelfredzaamheidshulp moet plaats vinden. Nieuwe informatie en onverwachte reacties of omstandigheden kunnen immers leiden tot noodzakelijke bijstellingen en veranderingen.

De HsZ zal het gehele proces, blijvend in overleg met de cliënt, uitvoeren. Omdat deze helpende zorg door de HsZ verleend, ondersteunend is aan de handelingen die een cliënt zelf nog zou kunnen uitvoeren, moet deze worden gezien als bij te dragen aan de kwaliteit van leven van die cliënt.

Rapportage over de bevindingen bij de uitvoering van de hulp, zeker als het veranderingen, onvoorziene zaken, noodgedwongen afwijking van het beschreven proces en dergelijke betreft, maakt de hulp transparant, overdraagbaar, toetsbaar en controleerbaar. Rapportage is zeker van belang:

- in geval de zelfredzaamheidshulp aan een persoon verleend door een groep HsZ, [Een groep, bestaande uit meerdere als HsZ gekwalificeerde collega’s]

- en in het geval er van een juridisch proces, sprake zou zijn bij bijvoorbeeld conflictsituaties; voor de klachtenafhandeling.

De HZ draagt de verantwoordelijkheid voor het signaleren van veranderingen in de gesteldheid, het welbevinden en de gezondheid van de cliënt alsmede het evalueren van het zorgplan. Uiteraard is zij verantwoordelijk voor de uitvoering van zorg en ondersteunende taken op het gebied van het verlenen van zelfredzaamheidshulp.

De nadruk ligt vooral op het handhaven, stimuleren en ondersteunen van de zelfredzaamheid van cliënten met in achtneming van eventuele mantelzorg (= aanvullende, niet-beroepsmatige hulpverlening, mocht de cliënt echt ziek zijn)

Tot haar verantwoordelijkheid en deskundigheid zou ook kunnen behoren (mits zij daarvoor gediplomeerd c.q “Bevoegd” is c.q. “de competentie” heeft) het uitvoeren van bepaalde in de gezondheidszorg als “voorbehouden” genoemde - en/of risicovolle handelingen; hoewel onderkend moet worden dat, als de cliënt dergelijke zorg nodig heeft, deze feitelijk in een toestand van “ziek te zijn” verkeert en dàn gezondheidszorg behoeft op medische gronden, (sector “zorgverzekering”)

De HsZ zal verantwoordelijkheid dragen voor de organisatie van de eigen werkzaamheden en voor overleg en afstemming met de anderen collega's zoals geldt op het gebied van samenwerken en afstemmen van de zelfredzaamheidshulp.

De HsZ maakt gewag van veranderingen in de zorgvraag of in de omgeving, wanneer deze haar competentie of verantwoordelijkheid te boven gaan, meldt dit aan de cliënt of diens vertegenwoordiger en neemt zonodig het initiatief om een oplossing te vinden.

De HZ zal in staat zijn verantwoordelijkheid te dragen voor randvoorwaardelijke taken zoals zou moeten zijn beschreven in het hoofdstuk Kerntaken van haar arbeidsovereenkomst met een zorgverlenende organisatie, mocht zij in dienstverband haar beroep uitoefenen. Randvoorwaardelijke taken zoals, bijdragen aan het verbeteren van de organisatie van zorg, het beheer en de kwaliteit´ en haar werk op het gebied van professionalisering van het beroep.

Ze reflecteert op haar eigen handelen. Ze is verantwoordelijk voor het eigen handelen en voor de gevolgen daarvan. Ze is zelf verantwoordelijk voor het op peil houden van haar beroepskennis, deskundigheid, bevoegdheden en bekwaamheid, [zaken die niet kunnen worden afgeschoven op een zorgleverende organisatie, mocht zij in dienstverband werken.]

Primair geldt dat de HsZ zich ervan bewust is dat zij zich Cliënt-gericht opstelt bij de uitoefening van dit beroep.

De HsZ is een zelfstandig beroepsbeoefenaar. Ze neemt beredeneerd beslissingen en bedenkt zelf oplossingen binnen haar eigen beroepsmatig handelen.

De HsZ werkt in laag tot gemiddeld complexe situaties. Ze werkt doorgaans in voorspelbare, niet levensbedreigende situaties. Ze kan echter wel te maken krijgen met niet voorziene, zich plots voordoende veranderingen in de vraag en de behoefte van de cliënt en in diens omgeving.

Haar werkzaamheden zijn vaak praktisch en concreet van aard. Ze moet, indien de situatie daartoe aanleiding geeft, kunnen improviseren in praktische zin.

Ze moet voortdurend een koppeling leggen tussen het eigen handelen en het resultaat dat de cliënt gaarne zou willen bereiken.

Ze deelt haar eigen werkzaamheden in, kiest methode en werkwijze om een situatie aan te pakken en stelt zelf prioriteiten. Indien daartoe de noodzaak aanwezig is, zal de HsZ contacten onderhouden met de omgeving van de cliënt (huisgenoten, familie, huisarts, vrienden, kennissen enz.)

Ze is alert op problemen met betrekking tot haar cliënt en zal naar eigen oordeel zo nodig op eigen initiatief stappen ondernemen of voorstellen doen ter verbetering, primair gebaseerd op haar eigen mening, los van wat anderen denken en beargumenteert dit, zonder een zweem van “eigenwijs” te zijn.

[Pro Memorie: In dienstverband zal ze weliswaar werken vanuit de visie van de organisatie, maar staat het haar vrij, haar eigen visie diepgaand te toetsen aan die van de organisatie.]