TERUG   HOME                   De droom                                         Een weergave van die bewuste ervaring;  een uitgewerkte versie van het authentieke verslag; wellicht wat geromantiseerd, hier en daar verweven met hedendaagse gedachten, overdenkingen, interpretaties, opgeluisterd met  wat kunstzinnig vervaardigd beeldmateriaal, om die "droom"? ... wat levendiger weer te geven.

 maar geenszins verzonnen, wat brtreft de naam MARLANGO" en dat indrukwekkende 

"MARLANGO"   "SYMBOOL"

[ om praktische redenen in 2003 geregistreerd: MARLANGO® ]

***********************************************************************************************************************

13 februari 1943 na 00:00 uur: Ik droomde mij ergens in het oude Afrika op een stoffige landweg te bevinden. schaars "gekleed", met alleen een lendedoek om. De zon scheen fel, een zinderende hitte; een dor en droog landschap. Blootsvoets voortstrompelend kon ik het niet langer uithouden. Uitgeput en dorstig legde ik me neer in de schaduw van een knoestige boom met vaal groen gebladerte, langs het pad. In de einder blinkten naakte rotsheuvels. Maar ineens, hoe ik daaraan kwam weet ik niet,  had ik een veldfles in de hand waaruit ik wild slokkend het koele water naar binnen goot, onlesbaar en toch een deel van het water over m'n hoofd uitschonk voor enige lichaamsverkoeling.

Hoe weet ik niet, maar in mijn linkerhand had ik zoiets als een papyrusrol. Verbaasd, wat hoofdschuddend, schouder ophalend, met opgetrokken wenkbrauwen ontrolde ik het en zag dat er vreemde tekens op stonden -?tekst?-. Met wazige blik en zware knipperende oogleden begon ik, wel nieuwsgierig, zo goed en zo kwaad als het ging, te ontcijferen wat of er stond. Maar vanaf dat moment kon ik mij niet meer realiseren of ik nou gewoon aan het lezen was of werkelijk zelf ervoer wat of er beschreven stond. Dat laatste moest wel het geval zijn.

Ik bewoog me voort, zwevend langs ijle glazig aandoende gebouwen, indrukwekkend mooi, pastelkleurig, onvoorstelbaar. En daar bevond ik mij plots in zo'n gebouw. Er heerste een volkomen stilte, typisch, maar toch nam ik overal bedrijvigheid waar, een druk communicatief contact tussen de schimmige wezens die ik in die ruimte waarnam, die immense zaal bij mij overkomend als de aloude thermen. Zoiets dergelijks:  

zo ongeveer

Die stilte, waarom hoorde ik nou niks ? Ik zag ze toch praten, hier en daar gesticulerend. Misschien moest ik wat dichterbij ze komen, ik wil tenslotte toch wel iets horen. En op dat moment dat die wens naar boven kwam hoorde ik ineens overal geroezemoes, kon ik dus het gepraat van die groepjes wezens met m'n gehoor waarnemen. En ook hoorde ik dat vanaf een zuil, die zich in die ruimte verhief, ijle muziekklanken tot mij doordrongen, mijn gehoor streelden, zo rustgevend. Dichterbij komend en met gretige ogen rondkijkend om maar niets van de taferelen die zich aan mij ontrolden te missen, werd mijn blik plots getroffen door een (aards uitgedrukt !) "goddelijk, hemels" schimmig wezentje, waarmee ik oogcontact had. Normaal gesproken "onoorbare", in dit geval, "gedachten" genererend kreeg ik van dat wezentje te verstaan dat ik wel erg vrijpostig was en het niet behoorlijk was om zodanig geformuleerde opmerkingen in het openbaar te uiten. Met een terugdeinzend gebaar, mijn armen  afwerend opheffend, repliceerde ik "oh, sorry, maar 't was niet mijn bedoeling om onbehoorlijk te zijn, excuus !". Maar dit lanceerde ik gewoon met mijn stoffelijke stem. En het geluid daarvan galmde door de zaal. Met verbaasde blikken keerde iedereen zich naar mij toe en ik kon "horen" welke opmerkingen er werden gemaakt, "wat is dat nou voor een wildeman; die hoort hier niet thuis; waar komt die nou vandaan". Geschrokken door die "publieke" reactie, realiseerde ik me dat de onderlinge communicatie niet "aards", "biologisch" kon zijn, telepatisch ? Moest wel; het waren, naar ik mij realiseerde geen aardse wezens uit vlees en bloed, zoals ik, nou ja, "zoals ik" ? Op dat moment kwam ik tot het bewustzijn "ook de hoedanigheid van het etherisch te zijn" te  hebben. En dus kon ik telepathisch overseinen ("overseinen" is dan aards uitgedrukt) dat het niet mijn bedoeling was   

  REAGEER  TER DISCUSSIE

2004 MARLANGO® . Alle rechten voorbehouden.
Laatst bijgewerkt: 07 januari 2010 .

  Wordt ter verbetering permanent aan gewerkt